Geçmiş fazla ağırdı bugün.
Cam kenarında kahvemi içerken birden yanımdasın sandım.
Hani o sevdiğin tekli koltukta iki kişi oturuyormuşuz gibi sıkıştırdım kendimi.
Yağmur yağıyordu bir de. Kafamı yaslayacak bir destek eksikti sadece.
Yüzüm ıslandı, şaşırdım yağmur yüzüme yağıyordu sanki.
Sanki ben bir ölüyü anar gibi andım bugün seni.
Sanki bir ölüyü özler gibi özledim.
Ve ilk gidişin gibi yağdı damlalarım.
Fazla daldım senli-benli haşırneşir dünlere.
Özlemek, sahiplenmek çok tuhaf ve çok vahşi.
Zaten ben bu yüzden katlettim bizi.