zat-ı meçhul

Beni en çok kıran, kanatan ve yıpratan sevgilim.
Ne çok özlemişim gecenin kör vaktinde sana kör duygular kusmayı.
Bi yaz günü gitmiştin hani. Gözlerimden kan akıtana kadar ağlatmaya yeminliydin..
Şimdi kurumuş dudaklarım ve gittikçe kuraklaşan iklimim bi işaret olsun sevginden.
Şimdi gözyaşlarımı tam yüreğine damlattım. Bak, bak yanmış olması lazım.

Beni en çok üzen, ağlatan kanatan sevgilim.
Seni bana veyahut beni sana eksik bırakan hangi parçasıydı puzzlenin?
Neden inşaa ettin bu çin malı aşılmaz duvarları?
Hatırla, ben sana hep ağlayarak gelirdim bi çocuk rolünde.
Sevinçten kalbim göğüs kafesimi delicek diye korkardım, canım acırdı.
Hatırla sevgilim, mutlaka hatırla gözyaşlarımın nasıl tuzlu olduğunu.
Bir damla sevgi düşsün diye kalbine kaç geceyi uzattım, kaç günesi doğurdum bilemezsin.

Beni en çok hırpalayan, yerden yere savuran, kanatan sevgilim.
Hangi elinde saklıydı insanlığım? Sağ mı yoksa sol mu?
Kollarını kendi sırtının arkasında değil de benim sırtımın arkasına birlerştirmeni dilerdim.
Şüphesiz ki aşk hiç affetmiyor iğrenç ihanetleri.
Vücudumdaki akneler bundan bi hatıra yada bi bedel olarak kaldı.
Peki ya sen nerdesin?

Beni herkese küstüren, bencil sevgilim.
İnsanlığımdan çıkardın ruhumu, başka bir ben yarattın esaretinin gölgesinde.
Hiçbir şeyden şikayetçi değilim de,
Refakatçim olsaydı ömrün.
İşte o zaman dizinin dibinden ayrılmazdı ruhum ve bedenim.
Bunun üzerine çok büyük yeminler edebilirim..

Beni hep hayal kurmak ve onları teker teker kırmakla cezalandıran sevgilim..
Kalbimin sol tarafını sende unutmuşum yine.
Duygularım yarım, tebessümüm eksik.
Ağır bi bilançodan başka bişey değil çektiklerim.
Gel gör ki insanoğlu doymuyor ağlamaya ve ağlatmaya.
O zaman kim ödicek her gece ölmemin bedelini?
Kaç kız doğurucak annem benim yerime?
Kaçını evden kovucak babam benim gibi?
Kaç kişi giricek hayatına benden bi parça taşıyan?

Eğer hayat bi denklem, ikilem, problem veya sorunsa boş bırakın bunları. Bildiğim tüm cevaplar ağlattı beni. Giderken huzur dolmak istiyorum..