İzlerini sayarken buldum bu kalbi kumsalda. Dalga alıp götürecekti zor tuttum. Birden değişti aklına gelen herşey. Kumda kalaler belirdi heryerde. Birisi elimden çekti aldı sonra o kalbi. Bulutlar siyahla buluştu ve deniz tepkisini belli etti daha sonra. Yıkıldı kumdan kaleler, umutlar, hayaller...
Koşarak kaçtım asvalt monotonluğuna. Nasıl yaralandığımı fark edememişim. Bıraktığım kırmızı ayakizlerinden bulmuş olmalı sensizlik beni. En uzak yerler yakınlaştı birden. Öyle bi deli zamandı ki gökyüzüne çarptım kafamı.
Temasımla karardı.
-Yıldızsızdı.-
Bilseydim kafamı koparmayı tercih ederdim. Umudumu saklamışım mavi-beyaza. Kayboldu gitti o da.
Sen'le taşan kalbim hümanist aklımla harbe girdi. İçim kan gölüne döndü, yansımanı gördüm.
İçimden çıktım seni aradım yanımda sensizlikle. Alçak olucak ki kandırdı beni. Senin olduğun kapıları bir bir kapatmış meğerse.
Şimdi buz kadar dondurucu güneşin kavurduğu yerler. Şehir soğuk, dondurucu, korkutucu! Sen yoksun. Hatıraları kurcaladım biraz. Gülüşümü tam dudağının kenarına bırakmıştım. Gördüm ki gözyaşın alıp götürmüş onu. Ağır gelmiş olmalı..
Hataların telafisi olmazmış. Haklıymışsın. Şimdi sen gel-sen de kabul edicek bi kalp yok burda. Bi beden bi ruha uyup soyutlaştı. Karanlık kadar kararsız ve hilekarlaştı... Bulmaya cesaretin yok. Korkuyorsun, üzülüyorsun, için yanıyor... Sen göremiyorsun.!!
Koşarak kaçtım asvalt monotonluğuna. Nasıl yaralandığımı fark edememişim. Bıraktığım kırmızı ayakizlerinden bulmuş olmalı sensizlik beni. En uzak yerler yakınlaştı birden. Öyle bi deli zamandı ki gökyüzüne çarptım kafamı.
Temasımla karardı.
-Yıldızsızdı.-
Bilseydim kafamı koparmayı tercih ederdim. Umudumu saklamışım mavi-beyaza. Kayboldu gitti o da.
Sen'le taşan kalbim hümanist aklımla harbe girdi. İçim kan gölüne döndü, yansımanı gördüm.
İçimden çıktım seni aradım yanımda sensizlikle. Alçak olucak ki kandırdı beni. Senin olduğun kapıları bir bir kapatmış meğerse.
Şimdi buz kadar dondurucu güneşin kavurduğu yerler. Şehir soğuk, dondurucu, korkutucu! Sen yoksun. Hatıraları kurcaladım biraz. Gülüşümü tam dudağının kenarına bırakmıştım. Gördüm ki gözyaşın alıp götürmüş onu. Ağır gelmiş olmalı..
Hataların telafisi olmazmış. Haklıymışsın. Şimdi sen gel-sen de kabul edicek bi kalp yok burda. Bi beden bi ruha uyup soyutlaştı. Karanlık kadar kararsız ve hilekarlaştı... Bulmaya cesaretin yok. Korkuyorsun, üzülüyorsun, için yanıyor... Sen göremiyorsun.!!
0 yorum:
Yorum Gönder