Affedersiniz..
17 sene 9 ay öncesine kalkan bi otobüs yok mu buralarda?
Lanetlemem gereken bi gün var da oralarda.. Engellemem gereken bi tanışma..
Çabuk olun Lütfen. Her geçen saniye biraz daha zehir doluyor içime..
Bi kişi eksik olsa n’olur ki dünya da ? Ben hep sert şarkılarla besledim ruhumu
Çok kişi kırdım… Kırdırdılar ya da… Hatalar yaptım yığınla… Telafi değil gitmek istememdeki sebep. Yok etmek sadece! Ben telafileri sevmem. Ben sizi de sevmem. Ben kendimi de sevmem. Ben kimseyi sevmem aslaında!
Hadi. Biraz acele edin lütfen. 2 inanın kaderini yazmam lazım daha. Daha kurtarmam gereken iki masum çocuk var oralarda…
Vücuduma vuran stres elektriğini kesmem için uzun bi yolculuk lazım bana… 17 sene 9 ay uyuyarak geçirmem lazım o yolu. Rüyalar görmek istiyorum tüm renklerin olduğu. Ben rüya pek görmedim de…
Acele edin artık biraz daha! Lütfen. Planladım ben her şeyi. Ben işimi bitirirken orda siz derin bi uykuda olucaksınız… Üstüne kumlarımı da atabilirim belki giderken… Her bi parçamı birinize… Bi tek kalbimi saklarım kendime. Ama o iki insanın yanına, hayatının bi köşelerine çaktırmadan sıkıştırıcam bu yazıları… Sonra da kuş olurum belki… Güzel fikir dimi?
Hadi artık. Sigaram da bitmez üzere… Gitmem gerek. Ben bu günleri pek sevemedim de…