Günlük.!

Sonunda tükendik. Tükettiler veyahut. Artık tanımsız kelimelere sahibim. Biraz daha anlam yüklenmiş sözlerime. Ne kadar birikmişim defterimde, daha bu gün açtım baktım… Lise mutluluğu işte, en fazla ne beklenebilir. Derdimde birikmiş meğerse… Özlediğim dostuma anlatırken fark ettim… Ve kaybettim. Yapraklarım da kurumuş… Son yaprağımdı o acı veren zat. Biliyordum da düşeceğini, düşmesin diye bakardım… Ve seyrine daldım sarılığının… Ben uyurken gitmiş insaflı ya hani. Kaybettik işte. Üstelik kış mevsimlerden bide. Ben hep özenirdim sevilenle el ele yürümeyi yağmurda. Tek şemsiye olsak derdim her damla yüzüme vurduğunda. Heyhat. Tortuların takıldı boğazıma. Gıcık yapıp duruyor sürekli, gıcık! Şükürler olsun ki Tanrım cımbızla çekti aldı onu. Kene gibi yapışmış sanki. Kafan kaldı bitek zehirliyor işte. Ne diyim ki yani. Ben artık aşk falan istemem ahbap. Ferhat - Şirin hepsini geç sen şimdi. Siktir et Leyla’yı, Mecnun’u. Aşk bi duman artık bu zamanlarda ve çöllere vurmak kendini sırf Abazalıktan. Kalma yanımda. Kalma işte. Nikotin tadında bi aşk yaşadım en son. Ders arası teneffüslerde bile zehirlerim ben kendimi. Ne bilirsin ki sen. Tutuşunda meymenet yok aşkı. Bırak bırak. Beceremiyorsun işte. Çekme içine. Çekmesene lan. Bırak at onu hadi kalbinden. Zararlı sana kör!!! Dedim ya sana, ben artık aşk falan istemem ahbap. Beceremiyorum . Beklentileri çok olsa gerek. Görmezden de gelmez büyük kaçamakları. Batar gözüne gözüne. Sonra da getirir senin beynine beynine sokar onları. Alamam göze. Gözlerim hassas çünkü benim. Hemen damlalar döküyo. Bi de mevsim bulmuş kendine. Sonbahar. Neden diye sordum siklemedi beni. Piç işte. Bak yine hatırlatıyorum. Ben artık aşk falan istemem. Çenem düştü yine. Konuşturma beni işte ahbap. Zararlı diyorum sana. Heceliyim bi de istersen. Yok yok o kadar mı salak sın yoksa? Tamam o zaman tamam. Sustum ben. Sustum ama demiştim sana. Dedim ya biraz önce. Hatırlasanaaaa…