Bişeylerimi qötürdün yine hayat! Bocaladım bak yine. Büyük bi parçamdı sanırım...
Hayal qibi bişeydi sanki... Sanki umut gibi bişeydi...
Tebessümümü mü çaldın yoksa yüzümden ?
Nasıl bir tabiat sundun ki bana, havada 45 derecedeyken sıcaklık üstüme karlar yağıyor…
Her defasında yapmak zorunda mısın bunu?
Hiç adil değil bu hayat. Haykırıyorum gene… Bir tek sana isyanım artık… O öyle konuştu ki süpürdü beynimden kırıntılarını… Hatırlamıyorum... Kim di? Neydi? Yine seni suçluyorum… Yine gözyaşlarım senin yüzünden… Telafi et hadi hatanı… İhtiyacım var bak açıkça söylüyorum… Gitmeler istemiyorum. Öyle bi gel ki bana hayat gidiş biletleri olmasın… Ya da kanatmasınlar artık ellerimi! Korkuyorum kör olmaktan… Hatalarımdan kaçıp lugatıma sığınmaya çalışıyorum. Beceremiyorum sanırım… Biliyorum aslında… Her şeyin sebebini farkında olarak yok sayıyorum… İnkâr ediyorum… Sonsuz tebessüm karşılığında değişebilirim her şeyimi sana… Yok sayabilirim tüm güneşimi, gecelerimi… Sonunu bildiğim bi hikâyeyi oynuyordum sadece… Sadece anlık mutlulukların avındaydı aslında kalbim… Bile bile lades oldum da bekledim ben mutluluğu… Sonunu da görüyordum aslında da dedim ya kendimi kandırmayı seçtim ben… Çığlıklar arasında kayboluyorum şimdi… Hani bi boşluksun da sen ben nereye düşeceğimi bile görüyorum… Birbiri ardına yudumladığım viskiler, sigaralar tuz gibi basar ya kalbimin en derin yarasına… Suçlama beni... Ben biliyorum bana iyi geleni…

Yanılmışım… Paylaşmaya çalıştığım hayatımı onun ellerine teslim ederek yaptım son hatamı… Bak son diyorum ama aldırma sen… Bilirsin sonlarımı… Her biri farklı bir başlangıç aslında ama ses çıkarma… İzle sen sadece usulca… Müdahale istemiyorum… Bir parça tebessüm ver sen yeter hayat! Sen bile uğrama şimdi semtime… İstemiyorum.
Acaba bi kadeh daha viski koyabilir misin?