kapat ışığı.. karanlığımla kalmak istiyorum..
Sende git hadi.. Umrumda değilsin.. gerçekten..
Ağlamıyorum.. kıçıkırık hıçkırıklarımının sesi bu.. gülüyorum sadece..
Elvedalaşma bile giderken benimle...
Sesinin o cılız tonuna inan biraz olsun tahammülüm kalmadı..
Dur bi dakika.. Giderken perdeleri de kapat.. Sabah yüzüme vuran güneş ışığına lanet ederk uyanmak uğursuzluk getiriyor..
Benim ayağa kalkacak mecalim yok da..
Tamam en iyisi hadi git sen..
Çenemi bilirsin konu sen olunca kapanmaz bi türlü. Lanet olası!
Şu mektuplarını çiçeklerini de çöpe at bi zahmet..
Ben dokunamam.. İstemiyorum.. Parmaklarımda, bedenimde izin kalmasın bi nebze bile..
Dur! Son olarak..
Kaç beden kirletti yatağını.. Kaç aşşalık ruhun artıkları kaldı kahrolası bedeninde..
Kahpesin dimi?
Hayır bi dakika cvp werme.. wazqeçtim.. duymak canımı yakıcak sanırım..
Hadi git artık kahrolası.. GİT!
NoT: o kadar eski ki! Senesi dolucak!
11 Ocak 2009 Pazar
kahrolası
Gönderen nelly zaman: 06:19
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

0 yorum:
Yorum Gönder