** Hikayenin Pollianna Kısmı..

Bu sefer melodilere yazıyorum..
yavas yavas içimi okşayan bi sesle, qünaydınlarla qüne başlıyorum..
mide we baş aqrılarımı hissedemicek derece kaplamşken beynimi,
yeni bi aydınlıkta qüneşin beyaz ışıkları yüzüme wururken ilk defa lanet etmiyorum..
ve artık bulutlarım bembeyaz..
Nikotinin vucuduma yüklenme oranı bile düşmüşken,
Sabırla, özlemle, aşkla beklerken, warlıqına binlerce kere şükür derken söyle bana tanrım!
Kim soldurabilir bahçemdeki çiçeklerimi..
Ben ilk defa mutluluğa yazıyorum..
Sol omuzumdaki meleğim bile beyazlar qiydikten sonra söyle bana tanrım hanqi kuvvet karartabilir aklarımı?
Heryer bembeyaz.. Kar qibi sanki..
Dedim ya ben ilk defa mutluluğa yazıyorum...


_________



** Hikayenin '' Brütüs '' Kısmı..


bi aşkın ardına qizlenen yalanlarmıydı ellerimizdeki kanın sebebi?
yada soğuk ve karlı bi qece o bembeyaz dediğimz bulutlarımızın kana bulanmasına sebep ihanetmiydi?
beyininin kendini kitlediği an [ düşüncelerde onla buluştuqun zamana tekabül eder bu ] ruhsatlı ölüm makinanle buluştur ellerini..
tamam.. çocuğun qözyaşları buz damlaları qibi akıyorsa eğer.. üzülmem qerekir. Farkındayım ama.. ama.. biz onu kaybetmiştik..
yıldızlara bakınca mı qörüyoduk yüzünün kanlı kısmını? maabedinde qizliydi hüznü we aşkı..
sonra kıvırcık saçlarına sakladı qözyaşlarını.. birtek baska bedenlerle sevişirken bi yabancının ellerine takılınca ortaya çıkıyodu..
o an.. o an.. cinnet anı qeliyordu aklına.. we qözlerine hoplayıveriyordu küçük damlalar..
sewiyoruz onu..


* Ne şeklde olursa olsun yitirsekte seviyoruz kendi ellerimizle ölüdürdüqümüz aşklarımızı...


SONN

NoT: Benden Pollianna'yı dısarı çıkarmamı istemeyin ki bu söz konusu bile değil.. Çünkü her Pollianna kahpedir. Ve ancak benimki bu kadar budala olabilir..